Paul Potts videolarını izlerken bir de baktım ki küçük şirin bir kız…
Connie Talbot şekeri…
Sesinin güzelliği bir yana, onu gördüğümde beni en çok mutlu eden şey; bu küçük şirin kızın Delfina’nın küçüklüğü ile tıpatıp olmasıydı…
Saçları,gülümsemesi nasıl da benziyordu bana…
Güleç insanların bu kadar sevilmesi, gülerken etrafa yaydıkları pozitif enerjiden…
Connie Talbot sen hep mutlu kal,Delfina gibi..
Tamam mı?
Çok eskiden,hani herşeyin çok masum ve güzel olduğu yıllarda büyüklerimiz bizi çok güzel beslerdi.Herşeyin doğal ve lezzetli olanını bulmak çok kolaydı.Bunun için ovaya,bağa veya bahçeye gitmemiz yeterliydi...
Anneannem,bahçesinden narları toplar,akşamları mutlaka birer kase yedirirdi bize.Nasıl lezzetliydi,ekşi sevene ekşi nar,tatlı sevene tatlı nar...
Ondan öğrendiğim ve Ege'de özellikle Muğla'da çok bilinen nar temizleme yöntemini ,küçcük kuzumun çektiği video ile sizlere göstermek istiyorum....Artık nar temizlemek ne kolaymış deyip,her akşam bizim gibi nar keyfi yapabilirsiniz...
Afiyetle,
Kayıtlarını yaptırıp KBB dr.un yönlendirmesiyle Odyo bölümünün kapısını tıklattılar.Delfina hemen gülümsedi uzun ve sarı saçlı hemşireye...Babasını içeriye almadı,"dışarıda bekler misiniz lütfen beyefendi" demişti kadın...
Arkadaşlar kavrulan kahve taneleri taş ,tahta veya metal havanlarda öğütülüyor ve öğütülmüş kahve fincan içinde pişiriliyor..veee eğer İzmir’de Kızlar ağasında içiyorsanız yanına minik minik lokumda koyuyorlar..Şimdilerde damla sakızlısı da var...Oda enfes..Kahvenin özelliği koyu kıvamlı olması ve ağır ağır fincan içinde piştiği içinde lezzetlinin diğerlerinden açık ara önde olması...
Şimdi başlıyorum...
Misafirlerimi tanıyorsunuz zaten..emektar Delfinacığım ve vefasız Wise bey....
Kendisi siteye uğramaz olduğu gibi (ne yazı ne yorum) hatrımızı da sormaz oldu..Kendisi kayıp!!!!.Bende dedim ki bir kahvenin kırk yıl hatırı varmış..Güzel bir kahve yapayım kendilerini davet edip şöyle bir iç dökeyim:))
Ama önce size kahveyi anlatıp wise bey ve delfina ile sohbetimizi de yarın aktarayım istedim...
Yapılışı:
Kişi adetince cezveye fincan ile su koyuyoruz..
Şekeri isteği göre ayarlıyoruz. (az şekerli için yarım çay kaşığı, orta şekerli 1 kaşık, çok şekerli için 1.5 kaşık şeker veya şekersiz)
Bol köpüklü olması için kısık ateşte ilk karıştırmadan sonra ellemeden sabırla pişirmeniz gerekli...
Kişi adetince tepeleme 1,5 çay kaşığı kahve konur..
suyumuz,şekerimiz ve kahvemizi bir güzel karıştırdıktan sonra kısık ateşte bekliyoruz..
Öyle 5 dk pişsin diye altını açmak yok..
Kahve işi keyif işi..15 dk bekleyeceğiz..
Kahve kabarmaya başlayınca kaynamasına müsaade etmeden ateşten çekiyor ve bu işlemi 2 -3 kez tekrarlıyoruz.
Birden fazla fincan varsa hepsi yarısına kadar doldurup köpükleri paylaştırıyoruz..
Kalan kahveyi de cezvede bir kez daha kaynattıktan sonra fincanların üstüne tamamlayıp en köpüklü olanı en önemli misafirinize ikram ediyor,köpüğü az kaçanı çaktırmadan kendinize ayırıyorsunuz:))
Kahveyi ikram ederken suyu ihmal etmiyoruz arkadaşlar..ama sanıldığı gibi su kahveden sonra değil önce içiliyor..Kahveyi sevenler bilirler.... Su kahvenin tadına daha iyi varabilmek için önceden içilir.. Ağızdaki diğer tatlar yok edilsin istenir...
Afiyet olsun demeden önce arkadaşlar önemli bir kısım daha var nasıl içeceğiniz:)
Şöyle rahatça arkanıza yaslanacaksınız...Höpürdeterek bir yudum alıp ohhh diyeceksiniz..Adetten arkadaşlar..ben uydurmuyorum..sonra şöyle ağzınızı büzüp açıp dilinizi şaplatıp lezzetini aldığınızı hissettireceksiniz...
E sonrada Bahar’cığımızın eline sağlık deyip onore etmeyi ihmal etmeyeceksiniz!!..:)
Afiyet olsun dileklerimle,
Sevgiler,
Bahar’cığınız
(Konuk Yazarımız Bahar Hn.dan )
Sizlere kahve yapmasını öğreteceğim arkadaşlar...:)
Aaa öyle hafife almayın..Onu da yapmakta ne var demeyin..
Bu kek gibi bişi..Tatlı yapmaya başlayan genç kızlara ilk kek yapması öğretilir.Aynı hamur,aynı tarif hiç kimse bir diğerinin kekini tutturamaz..Mesela bendenizin elinde onlarca çeşit kek tarifi olmasına rağmen şöyle çok kabarık bir kek yapabilmişliğim yoktur..Tadı her zaman güzeldir..gerçekten...hatta süper olduğunu düşünenler bile var...Kabarma meselesini de fırına kabahat buluyoruz oluyo bitiyo..
Şimdi bizim kahvelerde tutmazsa hemencik kahveyi suçlar kesin bayattı deriz olur biter:)))
Neyse...
Malzemeler:
1-Kahve fincanı
Evinizdeki en güzel kahve fincanlarını çıkarıyorsunuz..
Benimkiler çiçekli..Ama isterseniz klasik takımlarım falan da var..
Kahveyi nadiren içmeme rağmen 3 çeşit fincan takımım var..Bu da enteresan..
Kadınlar işte..Mutfak eşyalarına bayılırız :)
En güzel tepsimi de çıkarayım..İçine de annemim nadide dantelini sereyim..Danteli sevmem ama kabul edelim tepside ve havlu kenarında güzel duruyor..:)
Hem bu özel yapım..Anneciğim bahar’cığı için ördü..Kurdelalı falan..Biliyo kızı farklı olsun ister:)
2-Su
Özellikle soğuk olmalı...
3-Şeker
Toz şeker tercihim:)
4-Cezve
Ama özellikle bakır olsun:)
Bu arada bakır cezvenin içi kalaylı olduğu için tahta veya plastik kaşık kullanmalısınız...
Metal kaşık içine zarar veriyor ve mazallah zehirleyebiliyor..
Aman canım şimdi tahta çay kaşığını nereden bulalım diyorsanız benim
gibi dikkatli dikkatli karıştırın arkadaşlar:)
5-veeeeeeee kahve.
Bilmeyenleri “dibek kahve” ile tanıştıracağım...
Ne zaman mı?
Yarın....
İlk işitme cihazımı kullanmaya başladığımda ilkokul 5.sınıfa gidiyordum…Okula gittiğimde yaşadığım mutluluk görülmeye değerdi.Matematik dersi başlamak üzere,Mustafa öğretmen de geldi,hepimiz ayaktayız…
“Öğretmenim,bakın ne aldık” diye hemen cihazı gösterdim sıramdan…Gülümsedi,evet manasında başını salladı…Nasıl da güven ve cesaret vermişti bakışı…
Normal okullarda,normal öğrencilerle okuyup başarılı olmamın en büyük etkisi ailemdi…Daha sonra öğretmenlerim ve arkadaşlarım…Çok ama çok şanslı bir öğrenciydim,bu şansın sadece işitme kaybı yaşayan öğrencilerin değil bütün herkesin yaşamasını diliyorum…
“Ebeveynler gerçekten dikkat çeken cesaret ve sabır örnekleri
gösterebilmektedirler.Onlar çocuklarının işitme yeteneğini
yitirme gerçeği ile karşı karşıya kaldıklarında bir şeyler
yapabilme çabası içine girerler. Çocuk,işitme cihazını
takmaya başladıktan sonra,uzun ve meydan okuyucu bir
yolda ilk adımı atmışlardır” *
İşitme cihazına çok çabuk alışmıştım,uzun zamandır beklediğim bir cihaz da değildi,olsa da olur olmasa da olurdu bana göre..Ailem’in yanımda olması ve kendi azmim sayesinde seslere alışmam kolay oldu.Bu sorunu yaşayan ailelerin yapacağı en etkili şey;eğer çocuk ileri derece işitme kaybı yaşamıyorsa işitme engelliler okuluna vermemeleri gerektiğidir.
Eğer çocuk sevgiyi yaşıyorsa,hayatı göğüsleyebilecek cesarete de kavuşmuştur.
“Sevgi,çocuğa hissettirilmeli ve çocuk sevgi ile beslenmelidir.”*
* Mesude Atay
Resmi ilk gördüğümde inanamadım,photoshop mu değil mi diye defalarca baktım...
Bu nasıl meslek aşkıdır böyle anlayamadım...
Dizlerimin bağı çözüldü ekran başında...
Gelin seyredelim bir daha;
900 metre yükseklikten..
Sol eline kıstırdığı malzemelerle atlıyor
ve atladı...
Resim düzenlemek,içine yazılar yazıp kelebekler kondurmak sizin de hoşunuza gidiyorsa,
kolaylıkla öğrenebileceğiniz , her resim için mutlaka düzenleme gereği hissedeceğiniz
güzel bir program öneriyorum size...
Photoscape.org 'dan ücretsiz download edebilir,help kısmındaki videolardan
nasıl kullanabileceğinizi öğrenebilirsiniz...
Not; Photoshop,dreamweaver,flash gibi programları ustalıkla kullananlara şapka çıkarıyorum...
Bazen mantıklı,bazen gelişigüzel yanıtlar... ben yazar olacağım,ressam olacağım,basketçi olacağım demez... faktörlere dayanır... takmıştım kafayı..O da işitme kayıplıydı ve ne iş yapabilirdi? olmaz ama ya kulenin dediğini yanlış anlar da Paris'e ineceğine Amsterdam'a inerse..." Kayıplı olun ya da olmayın,meslek konusunda neyi istediğinizi iyi düşünün.. Pastacı olup harikalar yaratabilirsiniz,futbolcu olup daha iyi bir kazanç elde edebilirsiniz,fotoğrafçı olup kimsenin görmediği bir bakış açısıyla resmi mucizeye çevirebilirsiniz,bahçıvan olup toprakla haşır neşir olmanın verdiği dinginliği yakalayabilirsiniz... İnsanların etkisinde kalmayın,yetenekleriniz ve ilginiz doğrultusunda geliştirin kendinizi...
İnsan hayatının büyük bir kısmı, kendisine iletilen soruları yanıtlamakla geçer...
"En çok anneni mi,babanı mı seviyorsun?"
Bizim nesil ya annesini ya da babasını çok seven nesildi.
Şimdikiler harika;
"Her ikisini de çok seviyoruuuumm" diyorlar..
Çocukları bunaltmaktan hoşlandığımız sorulardan biri de;
"Büyüyünce ne olacaksın" sorusu..
"Doktor olacağım tabii ki,
Bilgisayar mühendisi olacağım tabii ki..."
Ne yazık ki her nesilde yanıtlar aynı süregelmekte...İçinden biri çıkıp da
Oysa meslek seçimi sancılı bir süreçtir.İnsan birşeye karar verdiyse hayatını da o yönde ilerletmeye başlar.Yüzlerce meslek dalının bulunduğu ülkemizde seçilen branşlar genelde yeteneğe ve başarıya göre değil de,aile ısrarına ve kişisel
Hangi mesleği yapacağımız kararını verdiğimiz yıllarda en çok kardeşime
"Uçak pilotu olsa,şoförler kadar riskli olmaz,yanlış durakta indirme riski
"Öğretmen olsa, nasıl olur acaba?Yok yok olamaz öğretmen,öğrencilerin sorularını kemm kümm diye geçiştiremez"
diye binlerce mesleği sorgularken babam ona çok güzel bir yol açtı..O yolda güvenle ve başarıyla ilerledi.Mobilya&Dekorasyon bölümünü başarıyla tamamlayarak,severek yapacağı bir işe kavuştu.
Kendim için çok kafa yormadım,küçükken en çok hostes olmak isterdim...Lise yıllarında Endüstri Ürünleri Tasarımcısı olmayı çok istedim...Hepsinde de şansımı denedim ve yol bana da açıldı o zamanlar...Dosyalar arasında kaybolabileceğim,çok yoğun çalışabileceğim bir işti istediğim,bankacılıkta bunu fazlasıyla tattım...
Birşeyin gerçekleşmesini istiyorsanız,isteyin ve inanın...
Zaten kendinize bir yol belirlemiş iseniz gerisi çorap söküğü gibi gelir...
aman da aman..Türk milleti olarak ne çok severiz fis~kos olaylarını...
