çığlıklar içinde, martılar gibi gri gökle yeşil deniz arasında
Salon penceresinin önünde dizili olan ufak selvi ağaçlarını yakalamaya çalışıyordu küçük kız.Boyu biraz daha uzun olsa yapraklara yetişecekti…hepsini asılıp asılıp bırakmayı hayal ediyordu oysa...
Arkeoloji de okuyan yakışıklı dayısı izne gelmişti,onun bu halini görünce “ seni yaramaz kedi,gel buraya düşeceksin aşağıya” diyerek kucakladı...wuuuuuvvv diye uçurdu onu salonda,”işte böyle uçacaksın yarın” dedi...wuuuvvvvv,nasıl da neşeliydi delfina....
beyaz gülden daha beyaz, karlar içinde oturan bir ben, bir yıldız gökyüzünde
“dayıcım hani bana aldığın tahta topaç var ya,onu kardeşime hediye götürmek istiyorum” dedi, “olur tabi,güzel bir paket yapalım mı ne dersin?” diye neşesine ortak oldu dayısı..anneanneciği zevkli ve tutumlu bir kadındı,yama bohçasına kullanmadığı kumaşları koyar,onlardan değişik örtüler yapar,kıyafetleri yamardı...Bohçayı açtılar,birbirinden güzel kumaşları birbirine bağlayıp topaçı sardılar,kaneviçe ipleriyle de bağladılar paketi...” dayııı çok güzel oldu yaşasınnn” diye boynuna atladı , sarıldı dayısına...
aç kanatlarını çırp hadi, düş dünyadan sonsuzluğa
Mutfaktan mis gibi sac böreğinin kokusu gelir o sırada...Anneanne ve dedesi hızla hazırlıkları tamamlar.Sümbüller,lavantalar,ev ekmekleri,sarmalar,sucuklar valize yerleştirilir..
Rahmetli Mehmet Ali dayısı İzmir Adnan Menderes Havaalanı’ndan gözyaşlarıyla uğurlar yeğenini,hosteslere sıkı sıkı tembihler güzel bakın yavruma diye...
Lufthansa ile en güzel uçuşlarını yaşar delfina,kalbi güm gümm , günlerdir gün saymaktan heyecanlı,neşeli...
koş durma karış dalgalara, yağmur ol boşal hayallere
Uçakla birlikte açmıştır kanatlarını o da…Ana-babasına kavuşmanın mutluluğu sadece o dakikalarda yaşanır…
çığlıklar içinde, martılar gibi
o dakikalar anlamlı,
o dakikalar kıymetli….
İndiğinde görülesi manzara , tüm hasretleri,bekleyişleri yok etmiştir hep…
yaşlanmış ruhumla, genç bedenim içinde, dev dağlardan daha yüksekte...
aç kanatlarını...
Şimdi ise, bir hafta kalmış aynı şeyleri yaşamasına…25 yıl önceki küçük kız oluvermiş birden…günler de geçmez ki,koca koca çarpılar işlense de takvime , rüyalarda uçağa yetişilmez,havaalanında kaybolunur,bilmediği yerlerde bulur kendini…
Rüya gerçek olsun ya da olmasın onun tek istediği,kavuşabilmek ailesine…
Bu güzel ismi nerden kaptığımı inanın hatırlamıyorum..Kitap arasında mı okudum,ordan burdan mı duydum,euphoric'imin kullandığı nicklerden miydi hiç hatırlamıyorum...
Bildiğim; bu nicki çok sevdiğim...
Herkes "delfina ne demek? " " delfina'nın anlamı ne? " diye aynı soruyu sormaya başlayınca , haa dedim şimdi yazmak farz oldu...
Herkes farklı anlamlar yükleyebilir , bana göre delfina'nın anlamı ; mutluluk,huzur,umut,inanç,iç denge,coşku ve neşenin tek bedende toplanışı....
Arama yaptrıdığımda iki yerde kullanıldığını görüyorum..Birisi California'daki Delfina Restorant , diğeri de at yarışlarında bir sanatçının atı delfina :)
Ben bu ismi en çok Yunus Balıklarına yakıştırıyorum,hoş ya dolfin yunus balığı demek ama anlamıyla beraber düşünürsem aklıma ilk yunus balıkları geliyor...
Hayatı umursamazca,hızlı ve sevecenlikle yaşayabilen bu balıklara çok mu benziyorum ? :)
Çünküüüü,bugün küçcük guzum 12 oldu...Okuldaki coşkulu doğum günü partisi her yanıma sıçradı...
Onu böylesine mutlu görmek beni daha çok mutlu ediyor...Aslan oğlum benim,ömrün boyunca hep mutlu ol,hep neşeli ve coşkulu ol..Allah uzun ömürler versin.Bu uzun ömrün hep sağlık,neşe,mutluluk ve başarı dolu geçsin...
Bahçedeki gri/maviçam ağaçlarının huzursuz duruşu, tüm hastane duvarlarına sinmişti.
Doktor Rudolph,delfinanın anne-babasına hemen bademcik ve geniz eti ameliyatı olması durumunda kaybının ortadan kalkacağını söylemesinin üzerinden bir hafta geçmemişti ki, delfina kendini yüksek camlı pencere kenarındaki ranzasında yalnız yatarken buldu…
Ahh Alman’ları hiç sevmemişti bu pırasa saçlı,zümrüt gözlü kız…
Ameliyattan çıkan çocuğun yanına refakatçinin bulunması yasak olduğundan kendini çok çaresiz hissetti delfina…
Henüz 3,5 yaşındaydı…
Annesinden ayrı kalmak her çocuğu böylesine yakar mıydı,hep merak konusu olmuştur.Ağaçlara ve dışarıdaki anlamsız heykellere baka baka korkusu arttı.Ağlamaktan ziyade hıçkırığı duyuluyordu odada…Yanında yatan diğer 3 çocuk uyanmasın diye kafasını minderin altına gömmüştü ama yüreğindeki acıyı gömemiyordu….
Cesaretini topladı,terliklerini giydi usulca…Bir eliyle de ağzını kapatarak koridora yürüdü…
“vier-eins-null-eins” diyerek fısıldadı hemşirelere..Almancası çok iyiydi ama hemşireler bir şey anlamadı…”Lütfen annemle konuşmak istiyorum,bu numarayı çevirin lütfen” diye ağlamaya devam etti…
2 hemşire çok merhametliydi,başını okşadılar küçük kızın…”Bak ağlamana gerek yok,sabaha da az kaldı,gelecekler annenler üzülme delfina..sana sıcak çay verelim,gel yanımıza otur” diyere sakinleştirdiler küçük kızı…
Sabah olunca kapıdan giren babasını görünce koşarak atladı omuzlarına..Akşam yaşadıklarını anlattı , “ne olur evimize gidelim baba ne olur” diye yalvardı….
Yılar sonra , orman manzaralı salonundan dışarı seyrederken elindeki çaydan bir yudum aldı..O da ne…O hastanede içtiği çay buydu…Kuşburnu çayı onu hem sakinleştirmiş hem de kendini iyi hissettirmişti.
Çayını içerek iyi ki kendi topraklarımızdayız diye bir kez daha şükretti ve o hemşireleri minnetle andı…
bütün hayatını ailesi üzerine kurmuş cesur yürektir.
Bu zamanda onun gibisini görmedim.
Allah ömrünü uzun upuzun etsin..
Geçen hafta ziyarete geldi babam...O geldi mi bizim ev şenlenir,çünkü 3 öğün yemek ondan sorulur.
Mutfağa kimseyi almaz,her işi kendi yapar,işten gelen Delfina'sını harika bir sofra ile karşılamayı çok sever.Torununu okula getirir götürür,dünyanın en mutlu çocuğu yapar onu.
Disiplin olmayan evimize disiplin getirmeye çalışır ama yüreği dayanamaz hiçbir şeye,
nasıl mutluysanız öyle yaşayın,bildiğiniz gibi yapın der..
Ramazan iftarlarım onunla anlam kazandı.Hazırladığı sofraları anlatarak nazar değdirmek istemiyorum.Babamın en sevdiğim yemeklerinden biri bulgur pilavıdır.Koskoca kızı olan ben , bir türlü onun gibi pişiremem..
Bu geldiğinde kararlıydım,tarifi kesin alacaktım...Babam da "ha bugün ha yarın" diyerek geçiştirdi sağolsun.Gideceği gün dedim ki,hadi baba bize pilav yap...Amacım kare kare resmetmek, tarifi çalmaktı..
Ben makinayla uğraşadurayım pilav çoktaann toprak tavada pişmişti.
Ne ölçü almışımmm,ne kayıt tutmuşum...
Elimde kala kala resimler kaldı...
Dedi ki babam; " Eğer içinden geliyorsa,tarif marif gerekmez.Herşeyin en güzelini,yüreğindeki sevgiyle yaparsın"
Haklıydı,o dünyanın en iyi babası,sevgi dolu yüreği ile bize hem unutulmaz bir çocukluk yaşattı hem de hayata karşı olan mücadelemizde dimdik ayakta kalmamızı sağladı...
"Rahat ol ve Dinlen! Kişiyi en çok rahatlatan; Güçlü bir Allah inancı,uyku,müzik ve gülmedir. Allah'a inan,iyi uyumayı öğren,müziği sev,hayatın güzel yanlarını gör... "
Not;Ergenliğe doğru hızla ilerleyen,bu süreçte yaşayacağımız sorunların kuş gibi uçup gideceğine inandığım biricik oğluma ithafen..
Her izlediğimde katıla katıla ağladığım sahne.. Yüzlerce bin kere,milyonlarca bin kere maşallah aslan kardeşime.. Canım benim , senin gibi güzel oynayanını görmedim harmandalın.. Ömür boyu hep mutlu kalman dileğimle...
Yağmur sonrası gelen canlı ve temiz hava sokakta oynayan çocukları yerinde durdurmuyordu...
Yağmurluk,bot gibi nesnelerin pek bilinmediği bu güzel yıllarda çocukların oyun yaratma kapasitesi görülmeye değerdi...
Ayşe Dudu teyze yola bakan pencereden çocukları seyrediyordu...Sobanın üzerinde ısınan ev ekmeği kokusu mahalleye yayılıyordu...
"Çocuklar soğuk dinlemiyorlar,şu neşelerine bak beyy" diye seslendi...
Camı açtı " Delfina elindeki ne yavrum" dedi...
Delfina'nın keyfi yerinde ya , kendini de kaptırmış hiçbir şeyi duymuyordu.Kuzeni Ferda "Delfina bak babannem ne yapıyorsun diye soruyor " dedi...
" Babaanne merak etme yaa,çamurla oynuyoruuumm "
"Ahh kızım üstün başın batacak yine,hava da soğuk gel hadi eve”
Müezzinler mahallesinin çocukları en çok çamurla oynamayı severdi…Bir de bisikletten düşüp düşüp bacakları yaralayıp berelemeye..
Baktı ki babannesi kızacak öteki çocuklara seslendi Delfina;
“Ferda abla,ayşee,ufuk,sezgiiinnn hadi yıldızgilin evine gidelim”
İnşaatı bitmek üzere olan bu ev ne güzeldi…İç fayanslar tamamlanmış sadece kapıları takılmamıştı…Bir kova çamurla eve girdiler,kimisi koltuk yaptı kimisi ağaç… 2 saat boyunca ortaya çıkan nesnelerle tiyatro oynadılar..Sonra da açlıktan ölmeyelim diye evlerine koştular…
bu bir kabus mu yoksa diye bocalarken çantasına koştu hemen,
işitme cihazının pilini değiştirdi....
değiştirmesiyle ödü koptu...
evde öyle bir ses vardı kiii,yüksek sese korktu,hemen gitti tv 'yi kapattı...
cihazının pili bitmiş olabileceğini düşünmemişti,nasıl da gülüyordu kendi kendine..."eyvah , oğlum kapıyı çaldıysa, eyvahhh " derken kapı çaldı ve küçük kuzusu bisiklet binmekten yeni geliyordu kan~ter içinde kalmıştı delfina bir anda...
"hayatta ne güzel şeyler oluyor,bu akşam hava hem serin hem de komşular için bir değişiklik oldu..yüksek sese maruz kaldılar ama en azından onlar da paniklemiştir...belki de benimle beraber gülüyorlardır..." diyerek oğluyla akşam sofrasına oturup bir güzel gülüştüler...
