11/11/2007 · Kategori: isitme
Yıl 1984...
Delfina artık çok mutludur...Almanya'dan kesin dönüş yapan ailesiyledir her an...Küçük kız kardeşinin mamasını yedirmenin,erkek kardeşlerine ablalık yapmanın,annesinin dizinin dibinde olmanın tadını çıkarmaktadır.Babası evi yeniden restore ederken alçı ve sıvalarla oynayarak babasına yakın olmanın mutluluğu onu daha güleç yapmıştır artık...Gurbet acısı geçmiştir artık kalbinde...
Yerleşme işleri biter bitmez babasıyla İzmir Buca SSK hastanesine giderler.Almanya'da 5 yıl boyunca düzenli olarak odyo testleri yaptırdığı için endişeli de değildir.Alman odyometrist her seferinde hediyeler verir,gönlünü alır Delfina'nın "Çok başarılıydın yine Delfina,al bakalım sana oyuncak şırınga" Onlardan almayı sevdiği hediyelerden biri şırınga,diğeri çikolataydı...
Kayıtlarını yaptırıp KBB dr.un yönlendirmesiyle Odyo bölümünün kapısını tıklattılar.Delfina hemen gülümsedi uzun ve sarı saçlı hemşireye...Babasını içeriye almadı,"dışarıda bekler misiniz lütfen beyefendi" demişti kadın...
İşte canı sıkıldı kızın...
Oysa babası da yanında olsa daha mutlu olacaktı,ama kadın da haklı ya,nereden bilecekti daha 15 gün öncesine kadar gurbet kuşu olduğunu...
Neyse,delfina'yı kabine oturttu hızlı bir şekilde kulaklıkları taktı ,kapıyı da çaat diye çarpıp geçti karşısına..."ses gelince var de,ses duymazsan yok diyeceksin,tamam mı..." dedi küçük kıza,o da "peki" dedi ürkek bir tonla..3-5 denemeden sonra sesleri iyi algılayamadı delfina..."yok" ları çoğalınca nedense kadın da sinirlendi, "ses gelince "var" diyeceksin demiştim sana" ama gelmiyor ki "dediyse de inandıramadı delfina...
Boncuk boncuk terledi,iyice daraldı karanlık,sıkıcı kabinde...Almanya'da böyle değildi oysa,geniş bir odada yapılan test, sonuçları almaya yeterli geliyordu...
Test biter bitmez kadına bile bakmadan kapıya koşup babasına sarıldı...Ağladı,ağladı...Noldu kızım dedi babası, "hemşire çok bağırdı bana babacım " dedi..."dur sen bekle burada,hemen geliyorum ben" demesiyle,"gitme ne olur baba,gitme" diyerek vazgeçirdi babasını..
Ne yazık ki o günden sonra gittiği bütün odyometristler kaba ve ilgisiz davranmışlardı.Sebebini hep kendisinde aramış,nerede kızdırdım ben bayanları diye sorgulamıştı hep...
Ama şimdi herşey çok farklı...Son 15 yılda öyle güzel gelişmeler oldu ki Türkiye Sağlık sektöründe,asık suratlı ve dünyadan bezmiş sağlık mensubu gitti onun yerine kanatsız melekler geldi...
Geçtiğimiz ay oğluna yeni bir cihaz almak için Starkey'e gittiklerinde saatlerce kaldılar orada.Odyometrist Ahmet Bey'in yardımseverliği ve güleryüzü sayesinde yeni aldıkları cihaza , oğlu orada ve hemen alışmıştı.
"İyi ki oğlum benim küçükken yaşadıklarımı yaşamıyor " diye söylendi kendi kendine...Odyometrist önce kendi kişiliğini ölçmeli+tartmalı ki İşitme Kayıplıların kaybını sağlıklı olarak ölçebilsinler...
Bütün güleryüzlü,ilgili,samimi,yardımsever,bilgili,kültürlü odyometristlere SELAM olsun...
Kalıcı Bağlantı
Yorum (10)
Yorum yaz!
Arkadaşına Gönder!
10 yorum yazılmıştır
Yazan:euphoria |
Tarih: 11/11/2007
Konu: inişler,çıkışlar..
Delfinacım benim;
Yazılarında okuyucunun hislerini o kadar iyi kontrol edebiliyorsun ki; duygu yogunlugunun en fazla yaşandıgı noktada tam gözyaşları sel olup akacakken olumsuz durumdan olumlu,umutlu çıkarsamalar yaparak topluyorsun karşındakini..
Hayata olumlu bakmak..senin en iyi meziyetlerinden biri..
Şanslısın..şanslıyız..çevremizde çocukluktan gençliğe ve hala karşımıza çıkan kötü masal kahramanlarını,olayları dagıtabilen, bizi sımsıkı sarabilen güçlü bir babaya ve melek bir anneye sahip olmak hayata olumlu bakmanın anahtarı belki de..
Sevgimle canım..Yazın her zamanki gibi çok güzel..o "doll" lar da :)
Bağlantı »
Yazan:eda suner |
Tarih: 13/11/2007
Konu: www.edasuner.com
Boğazım düğümlendi ne güzel bir anlatım ve sen ne özel bir insansın. Sana bugün bunu okumadan bir mail yollamıştım hatta canım. Senin yazılarını hepimizin okuması ve birşeyler öğrenmesi gerek. Yüreğin hep böyle kalsın Delfinam ve hayatda herşey daha güzel olsun oğluşuna sağlık dolu bir ömür. Seni evlenince bile el üstünde tutacağına da eminim.
Bağlantı »
Yazan:http://moonsun11.blogspot.com/ |
Tarih: 13/11/2007
Konu: isini severek yapmak...
Merhaba Delfina, yazin pek cok kisiye ders olacak nitelikte. Insanin isini severek yapmasi ne kadar da onemlidir aslinda, maddi cikarlarin onunde gelmelidir is denilen sey. Herseyden once insan severek yapmalidir isini, hem gune gulumseyerek baslamak hem de karsisindakini gulumsetebilmek adina. Benden de isini severek yapan herkese selam olsun :)) Sevgilerimle :)
Bağlantı »
Yazan:Necatİ |
Tarih: 13/11/2007
Konu: Hayal meyal
Küçükken hayal meyal hatırlarım, annem "Tevfik amcanlar almanyadan gelmiş" akşam oraya gidicez derdi. Tabi o zamanlar küçüklük aklı bizde aboo derdik almna çukulatası vardır hemde ataride vardır falan diye sevinirdik. İşitme konusunda inşallah allah başka dertler vermez. Oğlum 28 aylık oldu ve hala konuşmuyo. Doktorlar hiperaktiviteye bağlı dikkat bozukluğu falan diyolar. Tabi canım sıkılıyo biraz ama doktora gidince halime şükrediyorum. Ne hasta çocuklar var. Allah herkese sabır ve şifa versin inşallah...
Bağlantı »
Yazan:Bahar |
Tarih: 13/11/2007
Konu: ....
şimdi sağlık personelleri bana kızacak biliyorum (genelleme yapmadan çoğu diyerek onlarında çalışma ortamlarını gözardı etmeyerek)delfinacım ama nedense özele gitmekle ssk'ya gitmek arasında çok fark oluyor ve şu kanatsız melekler nedense para verdiğin zaman çoğalmaya hatta yanından eksik olmamaya başlıyorlar..Sonuçta hastasınız ve en hassas olduğunuz anda en yakınınız veya bizzat kendiniz için oradayken azarlanmak,ilgisiz bırakılmak insanı çok kırıyor..Bence değişen birşey yok eskilerden bugünlere..Herşey kişide bitiyor..Herekez işinin sorumluluğunu almalı ve herşeye rağmen hizmet sektöründe çalışanlar işini mümkün olan maksimum düzeyde güleryüz ve sabırla gerçekleştirmeli..
Oğluna gelince..Onun senin yaşadıklarına maruz kalmaması için her anlamda gösterdiğin çabayı takdir ediyorum...
Sevgimle,
Bahar
Düzenleyen isitmekaybi gün: 13/11/2007 saat: 12:47
Bağlantı »
Yazan:
isitmekaybi |
Tarih: 13/11/2007
Konu: euphoria
sevgili euphoria,canım euphoria...
aile,insanın hayatta mutlu olabilmesini sağlayan en önemli varlık...mal,mülk,şan , şöhet herşey boş, ailede yaşanan sevgi saygı ömür boyu yetecek iç huzura sebep oluyor...
çok şükür çok şanslıyız...baba olup çocukları ile ilgilenmeyen,baba olup çocuğunu sevmeyen,şefkat göstermeyen insanlara söyleyecek kelime bulamıyorum..aklım almıyor euphoria..aklım almıyor...
Bağlantı »
Yazan:
isitmekaybi |
Tarih: 13/11/2007
Konu: ..........
edacım,canım güzel dileklerin için tşkler,çok daha fazlasını senin için diliyorum...sevgiler,
moonsun11,kesinlikle sevmek çok öenmli..sanırım o zamanlar insanlar en çok eğitimsizlikten bu şekilde davranıyordu.kariyer eğitimleri,iletişim kurmadaki önem gibi konular insanlara irdelendikçe herşey değişti...inanıyorum ki çok daha ii olacak herşey..
Bağlantı »
Yazan:
isitmekaybi |
Tarih: 13/11/2007
Konu: ..
sevgili necati,yazıların ve yorumların her zaman beni mutlu ediyor.hafızan ne kuvvetli senin maşallah,unutmamışsın alman çikolatalarını fln :) Oğlun'un birşeyi yoktur,üzülmeyin sakın..Hiperaktivite konusuna ben hiç inanmıyorum..eskiden hiperaktiflik mi varmış...
baharcım,ssk'daki çalışanlar da elinden geleni yapıyor aslında ne yapsınlar...standart bir mnaaşla mtlu olmaya çalışan bir kesim...aslında kazanılan paradan çok insanın yaptığı işte huzur bulması , sevmesi çok önemli...herşey para da değil...güleryüz ve sabır konusunda haklısın,öyle olacak birgün tüm sektörler göreceksin...
destekleyici yorumun için tşkler,hayat oğluma da sana da sevenlerime de hep huzur getirsin..
sevgimle,
Bağlantı »
Yazan:sel... |
Tarih: 21/11/2007
Konu: pozitiflik
keşke her an her konuda senin kadar pozitif olabilsek. keşke.
sevgiler ablacım...
Bağlantı »
« Önceki :: Sonraki »